Η θετική επίδραση των δασικών πυρκαγιών στους επικονιαστές

Τα είδη του γένους Bombus επωφελούνται από τις δασικές πυρκαγιές.

Φωτ. (CC0 1.0) Enrico Bisenzi

Δύο σοβαρά θέματα για το φυσικό περιβάλλον είναι η αύξηση των δασικών πυρκαγιών λόγω και της κλιματικής αλλαγής και η μείωση των πληθυσμών των επικονιαστών. Η φωτιά, ειδικά στις μεσογειακές περιοχές, είναι βασικός παράγοντας διαμόρφωσης των οικοσυστημάτων και μπορεί να αυξήσει την βιοποικιλότητα λόγω της αύξησης της ετερογένειας των ενδιαιτημάτων και της μείωσης των κυρίαρχων ειδών. Η επίδραση των δασικών πυρκαγιών στους επικονιαστές ήταν το θέμα για σειρά μελετών που πραγματοποιήθηκαν μετά το 2000, με σχετικά ασαφή όμως αποτελέσματα. Μελέτες σε μεσογειακά οικοσυστήματα παρουσιάζουν μικρή ή πολύ σημαντική αύξηση των επικονιαστών στις καμένες περιοχές.

Μια πρόσφατη μελέτη σε προσαρμοσμένο στην φωτιά δάσος κωνοφόρων στο Όρεγκον εξετάζει έναν ακόμα παράγοντα, την ένταση της φωτιάς, σε μια κλίμακα που ξεκινάει από χαμηλή, δηλαδή έρπουσα φωτιά που καίει μόνο την εδαφοκάλυψη, έως πολύ υψηλή με πλήρη καταστροφή της δασικής συστάδας. Τα αποτελέσματα δείχνουν μια πολύ σημαντική αύξηση στους πληθυσμούς των άγριων μελισσών στις περιοχές με πολύ υψηλή ένταση φωτάς. Συγκεκριμένα η αφθονία ήταν 20 φορές μεγαλύτερη και η ποικιλία ειδών 11 φορές μεγαλύτερη σε σχέση με τις περιοχές χαμηλής έντασης. Η αύξηση αυτή αφορούσε είδη από πέντε οικογένειες αγριομελισσών με την μεγαλύτερη ποικιλία και αφθονία να παρατηρείται σε είδη από τα γένη Bombus και Halictus. Επιπλέον η ένταση της φωτιάς είχε μεγάλη επίδραση και στα ανθοφόρα φυτά από τα οποία εξαρτιούνται οι μέλισσες. Οι έντονα καμένες περιοχές ήταν πιο ανοικτές καθώς δεν υπήρχε πλέον η κάλυψη των δέντρων με αποτέλεσμα η πυκνότητα των ανθοφόρων φυτών να είναι πάνω από 18 φορές μεγαλύτερη.

Η μελέτη αυτή παρέχει στοιχεία ότι πολλοί επικονιαστές επωφελούνται από τις διαταραχές στα δασικά οικοσυστήματα. Άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες όπως η υλοτομία και το προληπτικό κάψιμο συστάδων, δημιουργούν επίσης ανοικτά ενδιαιτήματα σε δασικές περιοχές. Σύμφωνα όμως με την μελέτη η ετερογένεια του τοπίου που δημιουργείται μετά από μια φυσική πυρκαγιά είναι σημαντική για να διατηρηθεί μια ποικιλία επικονιαστών καθώς ο καπνός και η θερμοκρασία ενεργοποιούν μια σειρά από σπόρους πυρόφιλων ειδών δημιουργώντας μια διαφορετική χλωριδική σύνθεση.

Απόδοση: Γιάννης Ιωαννίδης




Δείτε επίσης...